Welkom in helloland

Welkom in helloland

We zijn in Cambodja, het land van de veelvuldige hellos. Overal waar je komt, krijg je een enthousiaste “hello!”, vaak gevolgd door tuk tuk. De ene chauffeur pakt het al iets origineler aan dan de andere.

Zo zijn er diegenen die er geen doekjes om winden:

“Hello my friend. Need tuk tuk?”
“Hello, tuk tuk sir?”
“Hello buddy! Tuk tuk?”

Maar er zijn er ook die het iets subtieler aanpakken in de hoop hun succesratio te verhogen:

“Hello sir, how are you today?”

Waarna een kleine pauze volgt. Ongeacht of je dan wel of niet antwoordt, komt steevast:

“Where are you going?”

Om dan meteen te zeggen:

“Want tuk tuk?”

OF

“Hello, my name is Soda. Just like the water. What’s your name? Nice to meet you. I’m your tuk tuk driver.”

Een band creëren heet dat dan.

Dan zijn er ook die de vraag stellen en meteen ook het antwoord geven.

“Tuk tuk, sir? No thank you. We walk walk.”

Die moeten duidelijk hun marketingstrategie wat aanscherpen als ze geld willen verdienen.

Tuk tuk

Toegegeven, hoe ze het ook brengen, hun gedrag is wel eens nefast voor je zen-gevoel. Zeker als je twee meter loopt en je krijgt van zes verschillende chauffeurs (die trouwens allemaal achter elkaar staan te wachten en het antwoord al kennen omdat je al “No thank you.” hebt gezegd) de vraag of je een tuk tuk wil en nog vijf andere chauffeurs zwaaien, klappen en fluiten al van ver om je aandacht te trekken.

Denk dan aan de moordende concurrentie en het feit dat die mensen alles doen om de huur van hun tuk tuk te kunnen betalen (4 dollar per dag is geen klein bedrag) en hun familie te onderhouden. Speel het spel gewoon mee: blijf vriendelijk lachen en zeg gewoon “No, thank you.” of helemaal niets. Tenzij je natuurlijk wel een tuk tuk nodig hebt. Geloof me, het helpt geweldig goed om je kalmte te bewaren.

Categories: Azië, Cambodja