Dolfijn spotten in Lovina

Waterpret in Noord-Bali: vijf to do’s

Omdat een eiland nu eenmaal in het water ligt (met Bali is dat niet anders), zijn er meer dan genoeg wateractiviteiten aanwezig om je een week mee zoet te houden.

Om te surfen is Pemuteran, Noord-Bali, niet meteen de ideale plek. Maar omdat het leven meer is dan cocktails sippen aan het zwembad, hebben ze hier een aantal andere nautische bezigheden uitgedokterd. Een overzicht:

1. Overal water in de Pura Ulundanu tempel

De Pura Ulundanu tempel is gebouwd voor de godin van de meren en de rivieren, Dewi Batari Ulun Danu. Een betere locatie dan de oever van het Bratan-meer hadden ze niet kunnen bedenken. De tempel is vooral populair bij de rijsttelers, want hoe meer water hoe beter de oogst. Toen wij er waren, hadden ze precies flink geofferd. Het water viel met bakken uit de hemel.

Pura Ulundanu

Pura Ulundanu

2. Snorkelen op Mejangen

Je mag maximaal drie uur op het eiland Menjagen doorbrengen en dat is voldoende om al snorkelend een prachtig rif en zijn bewoners te ontdekken. Er zijn in de wereld ongetwijfeld mooiere snorkelplekken (ik ben geen professional), maar zeker ook veel en veel slechtere.

Om hier te kunnen snorkelen ben je verplicht om een gids mee te nemen die een boot voor je regelt. Niet zo’n slecht idee als je sommige toeristen gewoon vrolijk op koraal ziet stappen met hun zwemvliezen.

Vertrek niet later dan 7 uur ’s ochtends om de grote massa voor te zijn en toch een klein stukje zee voor jezelf te hebben.

3. Babyschildpadjes vrijlaten op Pemuteran-strand

Bij de Turtle Hatchery hadden we een dubbel gevoel. Fijn dat er een kweekprogramma voor waterschildpadden bestaat. Anderzijds vraag ik me af waarom het nodig is om 50.000 rupiah/persoon inkom te vragen om naar een paar spartelende beestjes te kijken in een klein zwembad, zonder enige verdere uitleg of omkadering. Dat is net iets te gemakkelijk.

Schildpadjes vrijlaten

Waar ik dan wel zonder problemen 100.000 rupiah (ongeveer 8 euro) voor wil betalen is om zo’n beestje vrij te laten. (Voor gaia-aanhangers: nee, het is niet zo dat die beestjes moeten blijven wachten tot er een toerist passeert om hen vrij te laten. En ja, het vrijlaten gebeurt onder begeleiding zodat niemand ook maar het idee krijgt om de beestjes pijn te doen). De procedure is heel simpel. Je kiest een schildpadje, draagt het voorzichtig naar de zee en ziet het met veel enthousiasme zijn vrijheid tegemoet zwemmen.

Schildpadjes vrijlaten in Pemuteran

Schildpadjes vrijlaten in Pemuteran

Of zo gaat dat toch in theorie. Alleen hadden wij natuurlijk weer een tam exemplaar dat weinig zin had in een zwempartijtje en een vrij bestaan. Hij trok gewoon kop en poten in kas en weigerde om te zwemmen. Met een duwtje in het schild belandde hij dan toch in de zee, maar dan nog weigerde hij zijn poten te bewegen en liet hij zich gewoon weer aanspoelen. Op de lange duur hadden we zoveel medelijden dat we het beest geruild hebben voor een dynamischer exemplaar. Je had hem moeten zien toen hij weer in het veilige zwembad mocht, helemaal extatisch en geen spoor meer van zwemverlamming.

4. Dol-fijn vertier in Lovina

Ja, er zwemmen dolfijnen in de zee ter hoogte van Lovina en ja, het is een tourist trap van jewelste. Maar het is zo absurd dat je absoluut een keertje om vijf uur moet opstaan om om zes uur de jacht te beginnen in een typisch Balinees vissersbootje. Omringd door minstens vijftig andere bootjes en vierdubbel zoveel toeristen met camera en verrekijker in de aanslag (ik wil niet weten hoe druk het hier is in het hoogseizoen) drijf je wat rond op de plek waar de dolfijnen normaal gezien rond hangen, wachtend op een teken van leven. Dan plots, wanneer de eerste dolfijn een vin boven water laat zien, schieten de bootjes met ronkende motoren in vijfde versnelling om ze letterlijk op de vinnen te zitten. Het wordt een race tussen de bootjes om als eerste zo dicht mogelijk bij de dolfijnen te geraken voor een fotomoment. Wat weinig uithaalt want die beesten zetten hun zwempartij gewoon onder water verder van zodra de boten iets te dicht in de buurt komen.

Dolfijn spotten in Lovina

Een kat- en muisspel! Gelukkig hadden wij een verstandige kapitein met een hart voor dieren die eerder afwachtte en op zijn instinct en ervaring afging waardoor we soms helemaal alleen lagen te wachten en er plots vijf dolfijnen langs de boot opdoken. Voor eventjes… Leve onze kapitein!

Dolfijn spotten in Lovina

Dolfijn spotten in Lovina

5. Dobberen in de heilige warmwaterbronnen van Banjar

Hot springs zouden goed zijn om allerlei huidkwaaltjes te genezen. Die hebben we niet meteen, maar wat dobberen in een lekker warm badje van 37°C is alvast zalig. Heiliger werden we er niet van, slomer des te meer. Ze hebben trouwens van die heerlijk ouderwetse zwembadkleedhokjes zoals bij ons vroeger. Aanrader!

Holy Hot Springs van Banjar

Om de grote massa toeristen voor te zijn kom je best voor 10 uur naar Banjar. Dan is het er nog heerlijk rustig tenzij je de pech hebt, zoals wij, dat er een bende schoolkinderen op uitstap komt.

Holy Hot Springs van Banjar

Categories: Azië, Indonesië