4000 eilanden om te relaxen

Vierduizend eilanden om op te relaxen

Op twintig kilometer van de grens met Cambodja ligt een eilandengroep in de Mekong-rivier die luistert naar de naam Si Phan Don. Dat betekent zoveel als Vierduizend Eilanden. Of het er echt vierduizend zijn, hebben we niet geteld. We hadden het te druk met in onze hangmat liggen en van het ene mooie plekje naar het andere te fietsen.

Op drie van die vierduizend eilanden kan je effectief logeren: Don Khong, Don Det en Don Kon.
Elk trekken ze hun eigen publiek aan. Don Khong is de perfecte bestemming voor de welgestelde veertigplusser die een paar dagen in een resort wil doorbrengen. Don Det trekt vooral de rugzaktoerist aan die op zoek is naar de goedkoopste kamer en het goedkoopste bier. Het is het feesteiland bij uitstek en staat via een vroegere spoorwegbrug (de sporen zijn ondertussen verdwenen) in verbinding met Don Khon. Don Khon is rustiger, authentieker (je hebt er nog enkele koloniale gebouwen staan) en mikt vooral op hangmatmensen, die af en toe iets willen doen en op zoek zijn naar een iets beter maar betaalbaar guesthouse. Helemaal iets voor ons.

Schoolgebouw Don Khon

Van zodra je op het eiland toekomt, schakel je automatisch een versnelling lager (en we stonden al in eerste sinds Luang Prabang). Als is het maar omdat het nog steeds regenseizoen is en de wegen meer een modderglijbaan zijn dan iets anders. Voorzichtig lopen is de boodschap. Fietsen doe je dan weer best zo snel mogelijk. Al is het maar om niet in het midden van een modderplas te stranden met je teenslippers en vervolgens alle moeite van de wereld hebt om je slipper weer te bevrijden. Waardoor je dan weer met je andere slipper in de problemen komt. Maar hé, als dat het enige is waar je je zorgen over hoeft te maken …

Slippers afkuisen

Niet alleen wij gingen een versnelling lager. Ook het personeel van de restaurantjes in de buurt deed aan onthaasten. Ahh, the good life.

Kalm aan

Dit is trouwens het terras van onze bungalow bij Pan’s guesthouse en het bijhorende uitzicht op de Mekong. Ik wil jullie niet jaloers maken, maar schoon toch hè. Net zoals in de boekskes. Hier hebben we ettelijke uurtjes gesleten.

Uitzicht Bungalow

De andere uren hebben we rondgefietst (Don Khon is het enige eiland met enkele bezienswaardigheden). Naar de Li Phi watervallen en het bijhorende strandje bijvoorbeeld (toegangsprijs: 25.000 kip/persoon – 2,5 euro). Je hoeft je niet te veel voor te stellen bij het strand aan de watervallen, maar het is wel lekker verfrissend om even met je voeten in het water te staan. In het zuiden is er een groter en mooier strand, perfect voor een prachtige zonsondergang samen met de locals. Zwemmen doe je hier beter niet omwille van de sterke stroming. Tenzij je het leven beu bent, maar dat lijkt me straf op zo’n paradijselijk eiland.

Strand op Don Khon

Op Don Det heb je een mooie fietsroute tussen de rijstvelden. Stop onderweg zeker bij Little Eden. Dit restaurant heeft niet alleen een prachtig uitzicht op de Mekong. Het eten is er om duimen en vingers af te likken.

Don Det

Niet van plan om naar het Cambodjaanse Kratie te gaan? Dan waag je best hier je kans om zeldzame Irrawaddy-dolfijnen te spotten. Er leven nog maar tachtig dieren in de Mekong, verspreid over Laos en Cambodja. Dankzij inspanningen van ondermeer het WWF neemt de populatie gelukkig weer toe. Omdat dolfijnen niet zomaar zwemmen waar jij toevallig met je bootje bent en de kans groter is om hen in Kratie te zien, wachten wij nog even.

Praktisch

Wij namen de slaapbus van Vientiane naar Pakse. Een rit van ongeveer 10 uur, maar dat valt best mee omdat de bedden behoorlijk comfortabel zijn en er een toilet aan boord is. Kostprijs: 170.000 kip/persoon (17 euro), te boeken via je hotel of guesthouse.

Je kan vanuit Vientiane ook rechtstreeks naar de vierduizend eilanden reizen. In Pakse stap je dan meteen over op een minibus en vervolgens op de boot. Reken wel op een viertal uurtjes extra reistijd.

Wij wilden vanuit Pakse eerst naar het Bolaven-plateau reizen, maar het bleef maar regenen dus die plannen hebben we jammer genoeg moeten opbergen.

Categories: Azië, Laos