Eco logeren, het vraagt wat van een mens

Eco logeren, het vraagt wat van een mens

Als we om 19u30 de enige weg, een onverlicht zandpad met diepe putten, naar het Jasmine Valley Eco-Resort in Kep inslaan, begint er een bewogen rit. De tuk tuk chauffeur is niet goed gezind omdat hij ons in het donker naar het hol van Pluto moet brengen en wij zijn lastig omdat ons dat 5 US$ gaat kosten voor een afstand van 2 km. Normaal betalen we daar maximaal 1 US$ voor, maar omdat niemand ons wil brengen voor dat bedrag hebben we weinig keuze.

verder lezen >

Een retourtje met de teletijdmachine: Kep en Kampot

Een retourtje met de teletijdmachine: Kep en Kampot

Voor een heen-en-terugje naar het Indochina van de jaren ’20 ben je in Kep en Kampot aan het juiste adres. Hier bouwden de Fransen enkele prachtige Art Deco huizen en hotels om de drukte en de hitte van Phnom Penh te ontvluchten. Dat maakte van Kep een beetje het Saint-Tropez van Cambodja en Bokor Hill Station in Kampot het Biarritz waar de warmste maanden overbrugd werden wanneer het zelfs aan de kust onhoudbaar werd. Om maar te zeggen, ze hadden het hier goed voor mekaar, die Fransen.

verder lezen >

Phnom Penh, stad naar ons hart

Phnom Penh, stad naar ons hart

Lekker eten, toffe winkeltjes, jong creatief talent, goeie initiatieven, … Er beweegt iets in Phnom Penh en ja, we zouden hier een tijdje kunnen wonen. Al mag de internetverbinding wel wat peper in zijn gat krijgen.

Voor wie binnenkort deze kant op komt en iets anders wil zien en doen dan wat er in de reisgids staat, dit vonden wij de moeite:

verder lezen >

Kiekenvlees all over again

Kiekenvlees all over again

Zes jaar geleden kwam ik voor het eerst naar Phnom Penh. Zoals dat dan gaat, werk je het lijstje van bezienswaardigheden af.

Ik zie me daar nog staan in S-21 (Security Prison 21 / Tuol Sleng), de middelbare school waar van 1975 tot 1979 minstens 20.000 tegenstanders van de Rode Khmer omgebracht werden. Stuk voor stuk mensen die Pol Pot ervan verdacht een coup tegen hem te willen plegen. De meesten hadden geen idee waarom ze gevangen werden gehouden en uiteindelijk bekenden ze misdaden die ze niet pleegden om van het dagenlange martelen af te zijn.

verder lezen >

20130123-DSCF3869

Een dagje de boer op

Als volbloed plattelandskind en semi-plattelandskind (ik laat in het midden wie wat is) willen we af en toe eens tussen de velden rijden en de koeienstront rieken. Volgens onze Lonely Planet is de omgeving van Kratie daar de beste plaats voor. Als is het maar omdat de overheid hier een prachtig initiatief opstartte zodat toeristen het echte Cambodja kunnen ontdekken (de meeste Cambodjanen wonen op het platteland) en ook hier hun dollars laten rollen. Het initiatief kreeg de ronkende naam “Mekong Discovery Trail”. Via een aantal uitgestippelde routes per kajak, mountainbike, brommer, tuk tuk en zelfs paard en kar leren toeristen een andere, mooie maar veel armere kant van het land kennen. Voor zij die willen, liggen er ook homestays (logeren bij de mensen thuis) op de routes.

verder lezen >

Voorouderfeest in Kratie

Voorouderfeest in Kratie

Overal waar we de laatste tijd komen is het feest. Ook in Kratie, dat je trouwens uitspreekt als Kracheh.

Toen we er op 21 oktober in een restaurantje zaten te eten, zagen we de eigenaar plots met een zelfgemaakt kartonnen bootje rondlopen, gevuld met voedsel, waaronder twee muffins (uiteraard was mijn aandacht meteen getrokken!), en een heleboel kaarsjes.

verder lezen >

Welkom in helloland

Welkom in helloland

We zijn in Cambodja, het land van de veelvuldige hellos. Overal waar je komt, krijg je een enthousiaste “hello!”, vaak gevolgd door tuk tuk. De ene chauffeur pakt het al iets origineler aan dan de andere.

verder lezen >

4000 eilanden om te relaxen

Vierduizend eilanden om op te relaxen

Op twintig kilometer van de grens met Cambodja ligt een eilandengroep in de Mekong-rivier die luistert naar de naam Si Phan Don. Dat betekent zoveel als Vierduizend Eilanden. Of het er echt vierduizend zijn, hebben we niet geteld. We hadden het te druk met in onze hangmat liggen en van het ene mooie plekje naar het andere te fietsen.

Op drie van die vierduizend eilanden kan je effectief logeren: Don Khong, Don Det en Don Kon.
Elk trekken ze hun eigen publiek aan. Don Khong is de perfecte bestemming voor de welgestelde veertigplusser die een paar dagen in een resort wil doorbrengen. Don Det trekt vooral de rugzaktoerist aan die op zoek is naar de goedkoopste kamer en het goedkoopste bier. Het is het feesteiland bij uitstek en staat via een vroegere spoorwegbrug (de sporen zijn ondertussen verdwenen) in verbinding met Don Khon. Don Khon is rustiger, authentieker (je hebt er nog enkele koloniale gebouwen staan) en mikt vooral op hangmatmensen, die af en toe iets willen doen en op zoek zijn naar een iets beter maar betaalbaar guesthouse. Helemaal iets voor ons.

verder lezen >

20130115-DSCF3230

Braderie in Vientiane

Vientiane is geen bruisende hoofdstad zoals bijvoorbeeld Bangkok of ja, zelfs Ho Chi Min. Het heeft meer weg van een rasecht dorp, met als hoogtepunt de jaarlijkse braderie (of kermis voor onze familie in Limburg). Alleen heet dat hier dan niet braderie of kermis maar Loy Khatoung.

Een week lang vieren alle inwoners van Vientiane en de inwoners van alle dorpen in de buurt het einde van de boeddhistische vasten: een periode van drie maanden waarin de monniken zich onthielden van alcohol, sigaretten en vlees. Hiermee eren ze de maanden waarin Buddha vastte onder de Bodhi-boom voor hij de totale verlichting bereikte. Wel straf, die monniken maar afzien en het volk maar feesten nadien. Maar misschien heb ik het concept niet helemaal begrepen.

verder lezen >

Met mijn hoofd in het zand naast de olifant

Met mijn hoofd in het zand naast de olifant

Nooit gedacht dat ik ooit op een olifant zou zitten… en eraf zou vallen. Ik ben namelijk nogal tegen zo van die tourist traps waar je ’s ochtends naar een bos wordt gereden in een minibus met airco. Ze hijsen je bij aankomst in een houten zeteltje bovenop een olifant om vervolgens een wandeling te maken van een uurtje in een toeristenkaravaan. Maar waar ik vooral een hekel aan heb is het samen kirren op de terugweg over hoe geweldig het wel niet was. Ik kan mij niet ontdoen van het idee dat die beesten geen tof leven hebben en niet oké behandeld worden.

verder lezen >

1 3 4 5 6 7 8