Marlborough Sounds

Even vakantie van onze vakantie: Marlborough Sounds

Na twee weken intensief reizen beslissen we om twee dagen vakantie te nemen van onze vakantie voor we op de ferry naar het noordereiland stappen. Picton wordt onze uitvalsbasis om Marlborough Sounds te ontdekken; volgens wetenschappers een vallei die miljarden jaren geleden onder water is komen te staan en sindsdien een verzameling pittoreske baaitjes, strandjes, eilandjes en schiereilandjes is waarvan grote delen enkel toegankelijk zijn met een boot. Wij besluiten om een stukje van de Sounds met de auto te ontdekken: Queen Charlotte Sound, Mahau Sound en Kenepuru Sound.

verder lezen >

Nelson Lakes Walk

Gouden tip: Angelus Hut Loop

Sofie De Clercq raadde ons de tweedaagse Angelus Hut Loop aan. Eén klein probleempje: we waren helemaal niet van plan om naar Nieuw-Zeeland te komen, dus we hebben geen slaapzak mee, laat staan een tent om meerdaagse trektochten te ondernemen.

Het zou stom zijn om alles opnieuw te kopen als het thuis gewoon ligt te blinken. Daarom besluiten we om de eendaagse loop te doen, de Mount Robert Circuit, onder het motto “Dan hebben we een excuus om nog eens naar Nieuw-Zeeland te komen.”.

verder lezen >

Wharariki Beach

Twee pareltjes: Golden Bay en Farewell Spit

Na de Abel Tasman Coast Track rijden we nog verder tot Collingwood, een piepklein stadje in Golden Bay met letterlijk één tankstation, één supermarkt, één café en een tiental huizen. Je gelooft het haast niet, maar in 1850 – middenin de gold rush – wilden ze van dit dorpje de hoofdstad van Nieuw-Zeeland maken. Al snel werd er geen goud meer gevonden en het enthousiasme voor dit plan verdween als sneeuw voor de zon. De naam Golden Bay bleef wel behouden.

Het is een helse rit naar Collingwood want we moeten Takaka hill oversteken. De weg (SH60) is goed aangelegd, maar er zijn abnormaal veel scherpe bochten die elkaar in sneltempo opvolgen en behoorlijk wat locals die in ons gat hangen om het tempo wat op te drijven. Die hike zit ook iets meer in onze benen dan verwacht. Gelukkig is onze Ford Focus solidair. Hij heeft ook wat moeite met het klimmen en dalen.
Het landschap onderweg is alweer de moeite (stop aan de verschillende uitkijkpunten) en zo vliegt de rit van een uurtje en een half voorbij.

verder lezen >

Abel Tasman Park

Kajakken en hiken in Abel Tasman National Park

We hebben nog zeven dagen om het noordelijke deel van het zuidereiland te ontdekken, de zonnigste en warmste regio van Nieuw-Zeeland. Er zijn behoorlijk wat plekjes die we willen zien voor we de oversteek maken naar het noordereiland. Abel Tasman National Park is er één van.

verder lezen >

Kaikoura

Zo schoon in Kaikoura

Ik hoorde een Nieuw-Zeelander onlangs het volgende zeggen: “Rain is liquid sunshine.”. Aan optimisme geen gebrek hier en goed om te weten dat het vandaag eigenlijk heel erg zonnig is terwijl het water met bakken uit de hemel gutst.
Het beste wat je dan kan doen, is kilometers vreten. We maken de oversteek van de westkust naar de oostkust: van Hokitika naar Kaikoura via Arthur’s Pass.

verder lezen >

Hokitika

Wat begon met een picknick en eindigde met een scheef feestje

Hopla, we worden wakker met een stralende zon. Daar moeten we van profiteren. We zoeken een mooi plekje aan de Haast-rivier en toveren vier knapperige pistolekes uit onze auto. Tot zover alles dik in orde, maar na amper vijf minuten blijkt dat wij onze pistolekes even lekker vinden als de zandvliegen ons. Plots zijn ze er massaal terwijl er twee minuten eerder geen vlieg te zien was. Die rotbeesten verstoppen zich gewoon in het zand tot er nietsvermoedende toeristen beslissen om zich even te zetten voor een picknick en dan vallen ze allemaal tegelijk en meedogenloos aan. In een mum van tijd staan we vol rode en fel jeukende bobbeltjes (een muggenbeet is hier peanuts tegen), waarvan we nog dagen “nagenieten”.

verder lezen >

Milford Sound

De oversteek naar de westkant van het zuidereiland

Daar gaat die hatelijke wekker weer, dit keer om 5u ’s ochtends. Wie nog één keer durft te beweren dat reizen niet vermoeiend is, krijgt het met mij aan de stok :-). Vandaag staat onder andere Milford Sound op het programma, één van de vijftien fjorden die deel uitmaken van Fiordland. We mikken hoog: Milford Sound is de bekendste en de mooiste. Niet alleen het fjord zelf, maar vooral het landschap ernaartoe is prachtig. 120 km adembenemende natuur, die je onmogelijk op foto kan vastleggen.

verder lezen >

The Catlins

The Catlins: een vaak vergeten stukje Nieuw-Zeeland

Sommige dingen veranderen nooit, ook niet op vakantie. De wekker die op een onmogelijk vroeg uur afloopt bijvoorbeeld. Hatelijk!
Maar het moet als we alles willen zien dat op ons (veel te lange) lijstje staat. Vandaag rijden we van Dunedin naar Te Anau, een rit van maar liefst 420 km langs the Catlins. Dit is een vaak over het hoofd gezien, maar prachtig stukje natuur in het zuidelijkste deel van het zuidereiland.

verder lezen >

Dundein

Over Dunedin, die lelijke, en nog meer pinguïns

Vandaag is het rustdag. Niet dat we niets doen; we rijden gewoon niet met de auto en besluiten om het stadscentrum van Dunedin te verkennen. Ook wel het “Edingburgh van het zuiden” genoemd. Ooit was dit een Schotse nederzetting en de invloeden zijn nog steeds duidelijk merkbaar in de straatnamen en de namen van pubs en restaurants. Maar ook de mensen zien er erg Brits uit: goed in het vlees en slechte kledingsmaak als ik zo vrij mag zijn om het even samen te vatten.

verder lezen >

Moeraki

Onze eerste pinguïns in Moeraki

Vandaag rijden we van Akaroa naar Dunedin. Een lange rit want we moeten een stukje terug rijden richting Christchurch. Onze eerste stop is Pleasant Point. We dachten dat het daar met zo’n naam wel plezant zou zijn om even te lunchen.

verder lezen >

1 2 3 4 8