Atlanta Hotel

Op visite bij Dr. Max Henn

We zijn terug in Bangkok en dat betekent dat het tijd is voor een bezoekje aan Dr. Max Henn. Niet om naar mijn arm te laten kijken. Daarmee gaat het al veel beter, dank u.

Wel om een paar dagen in Dr. Henn’s, ondertussen legendarische, art deco hotel te logeren: The Atlanta, gebouwd in 1952 en ondertussen het oudste hotel en meest gefilmde en gefotografeerde hotel in Bangkok. De lobby, het restaurant en ja, zelfs sommige personeelsleden dateren nog uit die tijd. De kamers hebben gelukkig onlangs een opknapbeurt gekregen onder leiding van Charles Henn, de zoon van Max.

Atlanta Hotel

Om hier te “mogen” logeren is betalen niet voldoende. Je moet aan heel wat eisen voldoen en het personeel bespaart zich geen enkele moeite om dat ten allen tijde duidelijk te maken. Ze zijn trouwens niet van het joviale en opgewekte soort.

Don’t complain, this is a budget hotel. If you don’t like it you can leave.
The Atlanta does not welcome undomesticated people who do not know how to sit on a chair.
People who do not like animals should stay elsewhere.

Op deze strenge toon worden we verwelkomd op hun website, de enige plaats waar je een kamer kan boeken. Aan moderne manieren zoals agoda en booking.com doen ze hier niet. En toch maakt het een verblijf alleen maar fascinerender.

Ook in het hotel hangen heel wat bordjes die je eraan doen herinneren dat je je netjes moet gedragen of eruit gekickt wordt.

Atlanta Hotel

Getest en goedgekeurd

Wanneer we inchecken worden we vriendelijk verzocht om alvast de eerste nacht te betalen. Van meteen drie nachten betalen wil de receptionist niets weten. We moeten eerst bewijzen dat we dit hotel waardig zijn en pas wanneer er geen klachten zijn van andere gasten en we de zegen hebben van het personeel mogen we blijven. Met die rugzaktoeristen weet je immers nooit. We besluiten om niet tegen te stribbelen, zodat we toch minstens één nacht kunnen blijven. Dit hotel staat namelijk al een tijdje op ons lijstje. Met succes: nacht één overleven we en dat betekent meteen dat we ook de volgende nachten mogen blijven.

Sobere kamers

De 59 kamers zijn basic de basic: er staat een bed dat het best te omschrijven valt als ziekenhuisbed, een bureautje met safe, een stoel, een rek met enkele kapstokken en dat is het dan. De website beloofde ons hypo-allergene kussens en het mag gezegd worden, we sliepen als roosjes. Al kan dat ook aan de kwaliteit van de matras gelegen hebben.

Atlanta Hotel

Lounge en restaurant

Anong, de vrouwelijke restaurant manager gaat al meer dan 40 jaar mee en haar medewerkers doen het ook lang niet slecht met 10, 20 en zelfs 30 dienstjaren. Anong vindt je leuk of niet. Val je niet in de smaak dan krijg je geen eten, zo simpel is het. Elke bestelling wordt meteen afgerekend en of je dat nu wil of niet, het resterende bedrag verdwijnt onherroepelijk in de tip box. Geen haar op ons hoofd dat er aan denkt om tegen te stribbelen. Het ontbijt en de vegetarische gerechten zijn hier gewoon te lekker.
Wie pop muziek wil tijdens het ontbijt, lunch of dinner is er trouwens aan voor de moeite. Hier draaien ze enkel stijlvolle muziek voor deftige mensen:klassieke muziek en westerse muziek uit de jaren ’20, ’30’ ’40 en ’50.

Atlanta Hotel

De huisdierentuin

The Atlanta heeft een hart voor dieren en verwacht hetzelfde van haar gasten. Er wonen maar liefst 37 katten, één hond en de schildpadden Cari Grant en Doris Day en hun kinderen en kleinkinderen (een dertigtal). Allemaal in de tropische tuin van het hotel, waarin ook het openluchtzwembad (sommige tegels kunnen na 61 jaar wat lijm gebruiken) en de gym liggen.

De mythe rond Max Henn

Alles in The Atlanta is opgebouwd rond het verhaal van Dr. Max Henn, een Duitse chemicus en avonturier, die in 1947 in Thailand arriveerde om er het farmaceutische bedrijf The Atlanta Chemical Company op te richten. In 1952 bouwde hij het succesvolle bedrijf om tot het eerste hotel met zwembad in Bangkok. Hij woonde en runde het hotel tot zijn dood op 93-jarige leeftijd.

Het echte verhaal is helaas iets minder rooskleurig. Het hotel werd effectief gebouwd door Max Henn, maar hij was geen dokter, niet afkomstig uit Berlijn en had geen farmaceutisch bedrijf. Hij stak wel al zijn geld in The Atlanta, dat op naam stond van zijn Thaïse minnares (buitenlanders kunnen namelijk geen eigendom hebben in Thailand). Samen kregen ze een zoon, Charles Henn. Zijn vrouw pluimde hem en verbrak de relatie eind jaren ’60, waardoor het hotel van haar werd. Zonder geld kon hij niet eens een ticket naar huis kopen of ergens anders gaan wonen. Gelukkig stond er in het contract wel dat hij tot aan zijn dood in het hotel mocht blijven wonen.

Tegenover de gasten hielden hij, zijn minnares en zijn zoon de mythe wel in stand: 60% van de gasten zijn vaste klanten (ook nu nog) en ze wilden hen niet verliezen. Vandaar dat alles in het hotel nog steeds draait rond Dr. Max Henn, de chemicus uit Berlijn.

Praktisch:

Hotel:

The Atlanta Bangkok ligt in een doodlopende straat in Sukhumvit, vlakbij de skytrain. Je geraakt dus gemakkelijk overal waar je wil zijn.
Een kamer boeken doe je telefonisch of via e-mail. Alle kamers en de prijzen staan op de website. Wij betaalden 30 €/nacht voor een standaard kamer.

Vervoer en grensovergang Cambodja-Thailand:

Er was nogal wat onduidelijkheid over hoe je nu het gemakkelijkst de grens oversteekt, richting Bangkok. Bij deze wat licht in de duisternis: tegenwoordig koop je één busticket vanuit Battambang naar Bangkok. Je wordt aan de grens afgezet. Vanaf hier loop je met je bagage langsheen de douanes van beide landen (in Poipet ben je gemakkelijk een uur kwijt) en in Thailand word je vervolgens opgepikt door een andere bus richting Bangkok, die je afzet aan de skytrain, halte Victory Monument Je hoeft dus geen taxi meer te nemen naar een busstation verderop of beginnen onderhandelen.
Kostprijs: 21 US$/persoon voor het volledige traject

Atlanta Hotel

Atlanta Hotel

Atlanta Hotel

Categories: Azië, Thailand