Klein stresske

Klein stresske aan de grensovergang met Laos

Yes, we zijn in Luang Prabang, Laos. Eén dag vroeger dan gepland, na drie dagen reizen vanuit Chiang Rai. Zo lang zijn we nog nooit aan één stuk onderweg geweest. Slow travelling heet dat dan.

Alhoewel, echt slow was ons tempo niet bij het oversteken van de grens tussen Thailand en Laos. Ons oorspronkelijke plan was om op het gemakske met de openbare bus (prachtig landschap onderweg en veel couleur local – aanrader) van Chiang Rai naar Chiang Kong te reizen, het laatste dorp voor de grensovergang. Om daar vervolgens te overnachten en pas ’s morgens de grens over te steken in Huay Xai en door te reizen naar Luang Prabang.

Maar plannen zijn er nu eenmaal om af en toe over boord te gooien. Dus hadden we, toen we om 17u10 in Chiang Kong aankwamen, het geniale idee om nog die avond de grens over te steken. Nu moet je weten dat de grens in Laos om 18 uur zonder pardon sluit en dat de openbare bus uiteraard niet vlakbij de Thaise grens stopt. Ho maar, dat zou te gemakkelijk zijn.

Dus wij achtereenvolgens de tuk tuk in tot aan de Thaise grens (17u20), aanschuiven bij het douanehokje om Thailand binnen te komen in plaats van te verlaten stomme kiekens die we zijn (17u30), uitchecken aan het juiste hok dit keer (17u40), spurten tot aan de overzetboot en een ticket kopen (17u42), wachten tot de boot vertrekt en oversteken (17u48), hijgend en tomatenrood aankomen aan de douane van Laos en blij zijn dat er geen file staat (17u49), drie formulieren invullen en natuurlijk geen balpen op zak hebben (17u52) en na veel gepalaver bij de douane (daarover zo meteen meer) net op tijd de stempels in de paspoorten krijgen (17u59). ’t Was een klein stresske, maar we made it!

Trouwens, alles wat ze zeggen over de douane in Laos is waar. Man, die zijn traag. Ze zitten met vier in dat hok en alle vier hebben ze ons paspoort vastgehad, er een stempel ingezet en nog eens gecontroleerd of wij het wel waren. Dat allemaal op het dooie gemakje. Tot één van die mannen plots doorhad dat het bijna tijd was om naar huis te gaan. Toen kon het niet snel genoeg gaan. Ambtenaren zijn precies overal hetzelfde. En ik maar zweten en zuchten ondertussen. Van de inspanning, maar ook omdat ik altijd nerveus word van al dat gedoe aan de grensovergang. Hoe moeilijk kan het een stempel zetten zijn. Stijn had daar natuurlijk weer geen last van. Die was foto’s aan het maken van een prachtige zonsondergang met Thailand op de achtergrond, terwijl ze mij maar vragen stelden: “Where you come from?, Where you go? What you do?”. Volgende keer wil ik de camera.

Grensovergang Thailand - Laos

Maar goed, we zijn de grens over geraakt en achteraf bekeken zouden we het op precies dezelfde manier doen. De volgende ochtend was het namelijk een overrompeling aan de grens met alle toeristen die ook een zitje op de slow boat wilden.

Slow boat gevuld

Over de twee dagen op de slow boat kan ik kort zijn. Er is traag en er is traaaaagggggg. Ik hoor duidelijk bij de groep die de boot strontvervelend vinden. Ja hoor, het landschap onderweg is prachtig, maar na een paar uurtjes heb je het wel gezien. En die small talk met reizende medemensen is tof voor een tijdje, maar shit, twee dagen small talken is echt niks voor mij. Toch trots dat ik het gedaan heb, zo lang stilzitten. Nadien kijk ik hier waarschijnlijk op terug als één van de hoogtepunten in Laos. ’t Zou niet de eerste keer zijn.

Praktisch:

Wij hebben achteraf bekeken twee dingen fout aangepakt, dus bij deze wat advies:

  1. Koop je ticket voor de slow boat op de ochtend zelf. Wij kochten de tickets de avond voordien in het hotel, maar je krijgt dan enkel een betalingsbewijs en geen tickets. De ochtend zelf word je opgepikt door een reisbureau dat je eerst naar een winkeltje brengt (dat uiteraard ook hun eigendom is) om van alles te kopen voor op de boot. Gevolg: je komt als laatste op de boot toe, waardoor je geen deftige plaats meer vindt.
    Wissel vooral ook geen geld via hen. Ze verkopen het als een goeie deal zonder wisselkosten. Enkele mensen die bij ons in het busje zaten, trapten in de val en werden zwaar opgelicht. Gelukkig hadden ze het tijdig door en konden ze nog een deel van hun centen recupereren.
  2. Zoek je guesthouse in Pakbeng zelf, reserveer geen kamer op de boot. Niet dat er iets mis was met ons guesthouse, maar er waren op het eerste zicht enkele andere plaatsen waar ik liever had gelogeerd.
  3. Wil je liever een pakketreis aankopen van Chiang Mai naar Luang Prabang (inclusief slow boat en overnachting in Chiang Kong)? Boek bij Aya Travel in Chiang Mai. Zij hebben scherpe prijzen.

Categories: Azië, Laos