Milford Sound

De oversteek naar de westkant van het zuidereiland

Daar gaat die hatelijke wekker weer, dit keer om 5u ’s ochtends. Wie nog één keer durft te beweren dat reizen niet vermoeiend is, krijgt het met mij aan de stok :-). Vandaag staat onder andere Milford Sound op het programma, één van de vijftien fjorden die deel uitmaken van Fiordland. We mikken hoog: Milford Sound is de bekendste en de mooiste. Niet alleen het fjord zelf, maar vooral het landschap ernaartoe is prachtig. 120 km adembenemende natuur, die je onmogelijk op foto kan vastleggen.

Milford Sound

Als we om 6u de auto inladen, duwen we backpackster Olivia ook nog even op de achterbank. Ze is al drie maanden in Nieuw-Zeeland, maar bracht het grootste deel van haar tijd in Auckland door. Beetje bizar om daar al die tijd rond te hangen als er zoveel andere dingen te zien zijn in Nieuw-Zeeland. Maar hé, het is ochtend en ik ben nog niet wakker genoeg voor kort-op-de-bal vragen. Olivia is precies ook geen ochtendmens, want het blijft opvallend stil op de achterbank.
Gelukkig zijn we in de late voormiddag allemaal wat meer op temperatuur en kan er een uitgebreide babbel af. Olivia heeft blijkbaar al in Libanon en Oezbekistan gewoond en gewerkt. Geen evidente bestemmingen voor iemand die op het eerste zicht bedeesd en erg onzeker is. Ze blijven ons verrassen, die medebackpackers.

Milford Road

Maar even terug naar Milford Sound. Op Milford Road (SH49), de enige weg naar Milford Sound, is op dit uur van de dag nog maar weinig beweging. Gelukkig, want dat maakt de ervaring alleen maar intenser. Eerst rijden we door Eglinton Valley met zijn bossen van zilver- en rode berken afgewisseld met indrukwekkende grasvlakten en een onbeschrijfelijk uitzicht op de Southern Alps. De weg wordt steeds steiler en de omgeving ruwer en grijzer. Op een hoogte van 900 meter rijden we de Homer tunnel in, een ruw afgewerkte, enge tunnel waarin enkel éénrichtingsverkeer mogelijk is. Eens de tunnel voorbij dalen we weer en is het nog een klein stukje rijden tot Milford Sound. Zonder het op dat moment te beseffen hebben we het mooiste deel van Milford Sound al gezien.

Weg naar Milford Sound

Weg naar Milford Sound

Om 8u15 staan we aan de terminal waar de boten vertrekken. Onze JucyCruize-boot vertrekt pas een uur later. Tijd genoeg dus om onze tickets op te pikken in de terminal en onze eerste koffie van de dag te drinken.

Milford Sound is 15 km lang en minder dan 1km breed. Valt wel mee, denk je dan. Toch lijken de boten hier net speelgoedbootjes en de kajakkers gele speldenkopjes.
De hoogste piek is Mitre Peak (1692 m) en kreeg zijn naam omdat de rots wat op een bisschopsmijter lijkt. Daarnaast telt de Sound twee indrukwekkende watervallen: Lady Bowen Falls (164 m) en Stirling Falls (155 m).
Toch is het niet Milford Sound die de grootste aandacht trekt. Onderweg zwemmen drie dolfijnen met onze boot mee waardoor niemand nog blijf weet met zichzelf of zijn camera.

Milford Sound

Milford Sound

Op de terugweg hebben we wat meer tijd om af en toe te stoppen. Stop nummer één is The Chasm, vooral omdat er zoveel auto’s staan aan te schuiven. Daar moet iets geweldigs te zien zijn, denk je dan. Maar nee hoor, het gaat om een wandeling (400 m heen en terug) naar twee voetbruggen over de Cleddau rivier met uitzicht op enkele krachtige watervallen. We zijn ondertussen misschien wat te veel verwend geraakt, maar wij vonden er weinig aan. Hoogtepunt was eerder onze eerste Kea (de enige bergpapegaai ter wereld – 48 cm groot) die een wandelingetje maakte op de parking.

Kea

Stop nummer twee vonden we daarentegen prachtig: the Mirror Lakes. Het water van deze kleine meertjes is zo helder en vlak dat je er de Earl bergen in gereflecteerd ziet.

Mirror Lakes

Verder grijpen we gewoon elke gelegenheid aan om even te stoppen en van het adembenemende uitzicht te genieten.

Terug in Te Anau nemen we afscheid van Olivia. Wij rijden door richting Queenstown (SH94 en SH6) om van daaruit naar Arrowtown en uiteindelijk Wanaka te rijden.

Lake Wakatipu

Onderweg naar Queenstown rijden we langs Lake Wakatipu. De zon is er eindelijk goed en wel doorgekomen dus dat levert enkele mooie plaatjes op.

Lake Wakatipu

We besluiten om Queenstown te laten voor wat het is. Er staan andere plaatsen op ons lijstje die we liever willen zien in de krappe tijd die we hebben. Arrowtown bijvoorbeeld.

Arrowtown

Vanuit Queenstown rijd je via de Shotover Gorge naar Arrowtown. Onze eerste echt steile klim met veel bochten. Onze auto krijgt het hard te verduren,
maar de beloning mag er zijn. Arrowtown is een prachtig historisch stadje dat in de 19de eeuw veel Chinezen en Europeanen aantrok omwille van het vele goud in de grond. De meeste huisjes uit die tijd zijn bewaard gebleven en opgeknapt. Loop zeker langs bij Provisions at Arrowtown, een artisanale bakkerij met een gezellig tuintje waar je iets kan drinken of eten.

Arrowtown

Arrowtown

Wanaka

Het is nog maar 17u dus we hebben tijd om verder te rijden tot Wanaka, een klein stadje aan Lake Wanaka. Maar eerst moeten we weer enkele bergen trotseren.

Weg naar Wanaka

Op zich is er in Wanaka niet veel te beleven, maar het is wel een fijne plek om ’s avonds aan het water vers gemaakte fish ’n chips te eten met een lekker wijntje.

Wanaka

Wat een mooie dag, ook al hebben we 490 km achter de kiezen.

Praktisch:

Reis:

Neem de eerste boot in Milford Sound. Zo ben je zeker dat er minder volk op zit en je ticket is een pak goedkoper. Wij boekten bij JucyCruize: 45 NZ$/per persoon. Ze varen met een iets kleinere boot en je krijgt ’s ochtends onbeperkt gratis koffie en thee. Andere maatschappijen zijn Go Orange, Mitre Peak en Real Journeys.
Vergeet niet te tanken in Te Anau voor je vertrekt. Onderweg is er geen tankstation.

Slapen:

Wij logeerden in Matterhorn Lodge, in het centrum van Wanaka. Alles zag er nogal afgeleefd uit en we vonden het er niet echt gezellig. Maar de enthousiaste eigenares maakte veel goed. Kostprijs: 65 NZ$/per kamer (met BBH card).

Categories: Nieuw-Zeeland, Oceanië