Terminal 21

Negen toiletten op een uur in Bangkok

Voor wie het nog niet wist, Bangkok is een shopping mall walhalla. The Emporium, MBK, Siam Paragon, Siam Square, Central World, Pantip Plaza, Siam Discovery, … ze zijn niet op één hand te tellen. Als je hier geen schoenen vindt, ben je ofwel stekeblind ofwel koppig.

Terminal 21 in Sukhumvit wilde het duidelijk anders aanpakken door, houd je vast, eruit te zien als een luchthaven en zo de wereld te ontdekken zonder een vliegtuig te nemen. Eat that!

verder lezen >

Atlanta Hotel

Op visite bij Dr. Max Henn

We zijn terug in Bangkok en dat betekent dat het tijd is voor een bezoekje aan Dr. Max Henn. Niet om naar mijn arm te laten kijken. Daarmee gaat het al veel beter, dank u.

Wel om een paar dagen in Dr. Henn’s, ondertussen legendarische, art deco hotel te logeren: The Atlanta, gebouwd in 1952 en ondertussen het oudste hotel en meest gefilmde en gefotografeerde hotel in Bangkok. De lobby, het restaurant en ja, zelfs sommige personeelsleden dateren nog uit die tijd. De kamers hebben gelukkig onlangs een opknapbeurt gekregen onder leiding van Charles Henn, de zoon van Max.

verder lezen >

Chiang Rai: van de hemel naar de hel

Chiang Rai: van de hemel naar de hel

Chiang Rai ligt niet meteen op de route van iedereen die de grens met Laos wil oversteken. Maar wij hebben tijd en goesting om er de hemel en de hel van dichtbij te bekijken. Een busrit van zes en een half uur brengt ons op de juiste plaats.

Onze gastvrouw had meteen onze intenties begrepen. “Yeees, white temple is heaven, black house is hell. See tomorrow, but first see clock tower in center. Biuutiful!” Wie zijn wij om onze gastvrouw tegen te spreken. Hop naar de klok.

verder lezen >

Bulldozermassage

Bulldozermassage

Iris De Herdt raadde ons tijdens ons eerste rondje Chiang Mai de Lila Thai (link naar hun website) aan. Voor haar de beste massage ooit.

Toen hadden we geen tijd meer, maar nu we terug in Chiang Mai zijn (het is nu eenmaal de verkeershub in het noorden van Thailand om van de ene plaats naar de andere te gaan) kan het wel even :-). LoboCop Stijn heeft nog steeds last van een gezwollen voet dus die gaat voor een nek- en schoudermassage – verder van zijn voeten kan hij onmogelijk gaan. Gezichtsmassages zijn namelijk voor meisjes. Ik kies voor een Thaise full body massage. Voor de vetzakskes onder jullie: nee, niet met een happy ending. Da’s gewoon met een massagepakje aan dat je ter plaatse krijgt (zie foto) en ze drukken op bepaalde punten zodat de energie weer gaat stromen en de stress (absoluut noodzakelijk voor al die stress die wij tegenwoordig hebben) verdwijnt.

verder lezen >

Mae Hong Son

En dan nu het echte exotische Zwitserland: Mae Hong Son

Na een paar dagen Pai besluiten we om nog noordelijker te reizen naar Mae Hong Son, de noordelijke provinciehoofdstad op een boogscheut van Myanmar. Hier is het een pak minder toeristisch dan in Pai. Het echte Thailand quoi.

Waar we voor gekomen zijn, is het meer waar Poole ons al de hele tijd over vertelt en waar we de muurschilderingen van zagen in onze eerste kamer in Kirina Retro House. Dit meer is niet te verwarren met de kleine plas water aan de Wat Jong Klang en de Wat Jong Kham tempels in het centrum van Mae Hong Son.

De reis naar Mae Hong Song betekent meteen een busrit van 3 uur in de bergen, dit keer met meer dan 1000 bochten. Na mijn busrit from hell van Chiang Mai naar Pai ben ik niet van plan om me een tweede keer te laten vangen. Bij de apotheek haal ik magische gele pilletjes, waarvan je ziek wordt als je niet rijdt, maar eens je aan het rijden bent, voel je je kiplekker. Ik geloof er niet te veel van, maar 25 baht (50 cent) voor een strip van 8 pillen, is zo goedkoop dat ik ze met plezier uitprobeer. Bij deze bevestig ik dat de gele pilletjes een geschenk uit de hemel zijn: chips, cola, koekjes, het is allemaal binnen gebleven tijdens de busrit en ik ben op geen enkel moment mottig geweest. Ik heb meteen een paar strips ingeslagen voor de komende maanden (hele doosjes verkopen, vinden ze hier precies maar raar). Er bestaan naar verluid ook witte exemplaren die specifiek bij zeeziekte werken. Die wil ik ook, maar heb ik nog niet gevonden! En het uitzicht onderweg: het was prachtig. Nu kan ik het officieel bevestigen.

verder lezen >

Lekker Pai: de 7 beste eetadressen

Lekker Pai: de 7 beste eetadressen

Eten is echt wel één van mijn favoriete bezigheden. Zeker in het buitenland, waar nieuwe smaken en alle goeie adresjes nog te ontdekken zijn. In Pai hebben we behoorlijk wat restaurantjes uitgeprobeerd en maar liefst 7 stuks goedgekeurd. Dus mocht je hier ooit eens passeren, hier komen ze. Extra voordeel voor de liefhebbers: je komt er nauwelijks backpackers van het luidruchtige soort tegen. Zalig!

verder lezen >

Lobocop

You LoboCop you: over integratie enzo

Omdat we tijd zat hebben, blijven we soms ergens wat langer hangen om ons een beetje onder te dompelen in het dagelijkse leven. Stijn is daar al iets beter mee bezig dan ik. Had ik al gezegd dat ik op dat vlak een diesel ben? In Pai volgde hij een les muay thai. In mijn vorige post had ik dat verkeerdelijk boksen genoemd, maar omdat ik onder mijn voeten heb gekregen bij deze een rechtzetting: het is dus wel de Thaise versie van kickboksen hè.

verder lezen >

Pai

6 redenen om naar Pai te gaan

Pai, ooit een rustig bergdorp in het noordwesten van Thailand, wordt de laatste jaren overspoeld door toeristen. Niet zozeer door westerlingen, al zijn er wel een paar die de bergen verkiezen in plaats van de koh’s.

Vooral Thai, Japanners, Chinezen en Koreanen komen hier vakantie vieren. Pai is hun eigenste Zwitserland. Want, jawel, hier zijn bergen en in de winter (van december tot februari) daalt de temperatuur ’s nachts zowaar tot -2°C. Ja, je leest het goed, -2 alstublieft dankuwel. Om overdag gewoon weer te stijgen tot een graad of 23. Zwitserland voor watjes dus. Sneeuw is er de voorbije jaren niet gevallen, maar hé, nobody cares, want o feest het vriest!

Wie hier in de lente, zomer of herfst komt, geen paniek. Naast vriestemperaturen zijn er een pak andere redenen om Pai niet te missen.

verder lezen >

20130925-DSCF2041

Logeertip: Kirina Retro House, kitsch in een rijstveld

Poole, een Thai die zijn jeugd doorbracht in Atlanta, droomde van een eigen hotel in Thailand. Graag eentje in het rijstveld van zijn familie. En hop, zoveel jaren later is zijn Kirina Retro House in Pai een feit. Poole runt het samen met zijn al even vriendelijke en enthousiaste vrouw.

We zijn er 5 nachten gebleven, al hadden we er maar 3 gepland. Het retrodeel van de hotelnaam is ons nog steeds niet duidelijk, maar het is er zo heerlijk kitsch dat het zonde zou zijn om het niet te doen.

verder lezen >

Chiang Mai - Pai: Busrit from hell

Chiang Mai – Pai: busrit from hell

In Chiang Mai sprak iedereen ons aan over Pai, een dorp in het noordwesten van Thailand. Of we daar al geweest waren? Het stond niet echt op onze planning, maar then again, we hebben hier over het algemeen niet echt een strak plan. Dus wij de bus op naar Pai. Touristilleke gepakt, want we lazen op meerdere blogs dat het een heftige rit zou worden met meer dan 700 bochten door een bergachtig landschap en chauffeurs die het gaspedaal heel goed weten staan.

verder lezen >

1 2