Bromo

Alleen op stap in Java: op zoek naar de perfecte zonsopgang

Als je weinig tijd hebt, is een nachtbus een geweldig concept. Bij het ochtendgloren kom je op je nieuwe bestemming aan, terwijl je rustig hebt geslapen. Het eerste is meestal waar, maar van het slapen komt zelden iets in huis. Ook nu weer niet. Om 23u30 vertrekken Antti, mijn Finse compagnon de route, en ik met de nachtbus vanuit Yogyakarta naar Surabaya, 330 km verder, om van daar uit de tocht verder te zetten naar Mount Bromo.
Al van bij de eerste kilometer wordt een DVD met de grootste Indonesische Karaoke hits opgezet, en op repeat gezet. Vrijwel meteen hoor ik hier en daar in de bus al wat mensen meeneuzelen. Damn! Gelukkig heb ik een iPod met ‘oortjes’ om mij uit deze hel te verlossen.

verder lezen >

Borobudur

Alleen op stap in Java: Tempels in Jogja

Terwijl Kristin een cursus Balinese massage volgt bij Bali Bisa, voel ik me klaar om Bali achter te laten om wat meer van Indonesië te ontdekken. Op naar Java dus, voor een solo-blitzbezoek van 5 dagen. Aangezien we op reis zijn om ervaringen op te doen, vlieg ik deze keer eens met Lion Air. Niet de maatschappij met de beste reputatie, maar statistisch gezien hebben ze hun incidenten voor 2013 al ruimschoots gehaald. Niets om bezorgd over te zijn dus. Bovendien krijg ik een zitje naast de nooduitgang. Lekker veel beenruimte en moesten de statistieken mij in de steek laten, dan verlaat den deze als eerste het schip. Helden worden er tijdens trip niet gemaakt.

verder lezen >

Rinjani

Drie dagen stijf

Nu we toch in Lombok zijn, besluiten we om de gunung Rinjani te beklimmen, een nog actieve vulkaan van 3.726 meter hoog omringd door een prachtig meer, die in 2010 voor het laatst uitbarstte. Een beetje living on the edge nu we niet werken, kan nooit kwaad :-).

verder lezen >

Lombok stranden

Je hoeft niet rijk te zijn voor een privé-strand

Na meer dan drie weken hebben we het wel gezien op het toeristische, overvolle Bali en nemen we het vliegtuig richting Lombok. We kunnen kiezen tussen Lion Air en Garuda Indonesia, allebei budget vliegmaatschappijen waarvan Lion Air de goedkoopste is en meteen ook de gevaarlijkste. Die vliegtuigen zijn de laatste jaren wel vaker betrokken in vreemde incidenten zoals het missen van de landingsbaan, tegen koeien (!) vliegen, noodlanding op het water, … Om van de eindeloze vertragingen te zwijgen. Vermits we op een haartje na aan een vliegtuigcrash ontsnapten in Pakse, Laos, besloten we om dit keer op “veiliger” te spelen met een propeller vliegtuigje van Garuda Indonesia.

verder lezen >

Broken Banjan tree
Dolfijn spotten in Lovina

Waterpret in Noord-Bali: vijf to do’s

Omdat een eiland nu eenmaal in het water ligt (met Bali is dat niet anders), zijn er meer dan genoeg wateractiviteiten aanwezig om je een week mee zoet te houden.

Om te surfen is Pemuteran, Noord-Bali, niet meteen de ideale plek. Maar omdat het leven meer is dan cocktails sippen aan het zwembad, hebben ze hier een aantal andere nautische bezigheden uitgedokterd. Een overzicht:

verder lezen >

Villa Dukuh

“Splurgen” in Bali

Volgens wikitravel bestaan er drie categorieën als het op logeren aankomt en wie zijn wij om dat tegen te spreken: budget (minder dan 20 euro), midrange (tussen 20 en 70 euro) en splurge (meer dan 70 euro). Voor backpacker hostels met dorms, waar je met acht op een kamer slaapt, zijn we wat te oud geworden maar we proberen ons toch te houden aan een maximaal budget van 20 euro per nacht. Budget dus. Dat lijkt gigantisch veel, maar je mag gerust zijn dat je voor zo’n budget wat tegenkomt in Zuid-Oost Azië: bedbeestjes, vreemde vlekken op lakens, muffe kamers, wc’s die niet doorgetrokken kunnen worden, … Maar ons hoor je niet klagen hé, dat is nu eenmaal de manier om zes maanden te kunnen reizen en leven. In onze dromen zijn we eerder “midrangers”, je weet wel, zo van die kamers die iets meer kosten maar waar oog is voor wat meer detail en waar je graag naar terugkomt om te slapen.

verder lezen >

Jimbaran

Een beetje frisse lucht in Jimbaran

Ubud is veel te druk naar ons goesting en we willen graag de zee zien. Dus nemen we de taxi van Ubud naar Jimbaran. Sofie De Clercq, een collega van Stijn, en haar vriend Gerald zijn hier hun laatste vakantiedagen samen aan het vieren. Daarna reist Sofie alleen door naar Australië en Nieuw-Zeeland.

We spreken ’s avonds af op het strand van Jimbaran voor een overheerlijke vis- en zeevruchtenmaaltijd bij Bayang Cafe. Wat verwennerij mag wel een keertje dus we kiezen twee kreeften uit de watertank (ocharme die beesten), wat vis en reuzengarnalen.

verder lezen >

20130212-DSCF5511