Napier

Art deco stadje Napier

Om 18u rijden we Wellington uit, traag maar zeker, van de ene file in de andere. Tegen beter weten in willen we vanavond nog tot Napier rijden, zo’n 315 km noordwaarts en bijna halverwege het noordereiland. Zolang het licht is, genieten we van de prachtige landschappen maar dan valt de duisternis en wordt het rijden een pak minder leuk.

Hier is geen straatverlichting en ook geen indirect licht van huizen langs de straatkant, want die zijn er gewoon niet. Bochten zijn er wel, heel veel en heel scherp, maar in het donker zie je dus niet of ze naar links of naar rechts zullen buigen. De grote lichten aansteken is geen optie, want tegenliggers zijn er ook genoeg en die appreciëren onze rijstijl niet echt. Bovendien kent de lokale bevolking elk bochtje uit het hoofd waardoor we meerdere keren een lange file creëren. Frustrerend, niet alleen voor ons.

Om 22u15 lukt het ons toch om veilig in Napier te geraken. De eigenares van Toad Hall Backpackers is zo vriendelijk geweest om op ons te wachten. Veel fut zit er niet meer in dus ik kruip meteen in bed terwijl Stijn nog een partijtje poolt met enkele andere gasten.

Slapen lukt in het eerste deel van de nacht niet echt. Er is nog een groep mannen, duidelijk in hun midlife crisis, toegekomen. Als een stel pubers rennen ze door de gangen met veel te veel bier en nog meer lawaai. Als de rust eindelijk weerkeert, strompelt een van hen onze kamer binnen. Hadden we niet geroepen dan was hij gewoon gezellig bij ons in bed gekropen, ervan overtuigd dat het zijn kamer was.

Gelukkig keert de rust rond een uur of drie weer en halen we toch nog zes uurtjes slaap. Dat maakt ons fit genoeg voor een wandeling door Napier, met z’n best bewaarde en grootste collectie art deco gebouwen wereldwijd. Iets wat je niet meteen zou verwachten in Nieuw-Zeeland.

Een art decootje doen

In 1931 komt Napier in de as te liggen na de zwaarste aardbeving die Nieuw-Zeeland ooit kende (7.9 op de schaal van Richter) en een alles verwoestende brand die er op volgt. De weken nadien krijgt Napier maar liefst 600 naschokken te verwerken waardoor de grond 200 m hoger komt te liggen en 300 m2 extra land ontstaat. Meer dan genoeg ruimte om de stad uit te breiden en een luchthaven aan te leggen. De stad wordt heropgebouwd in art deco stijl en ziet er nog precies zo uit als in de jaren ’30. Het gaat zelfs zo ver dat nieuwe gebouwen ook in die stijl worden opgetrokken.

Napier - Art Deco

Criterion Hotel

Een wandeling door Napier wordt een pak interessanter met de “Art Deco Walk” gids die je oppikt bij de Art Deco Shop. De route brengt je naar 92 interessante gebouwen en je krijgt er telkens een kort woordje uitleg bij. Vooral Emerson Street, ASB Bank, Daily Telegraph en Municipal Theatre zijn de moeite. Ook onze hostel staat er tussen.

Art Deco Walk - Daily Telegraph

Art Deco Walk

Art Deco Walk

Art Deco Walk

Art Deco Walk

Terwijl we door de straten kuieren, zien we hier en daar een oldtimer bestuurd door een bijna even oude man in klederdracht van de jaren ’30. Even denken we dat we te veel aan de wijn hebben gezeten, maar nee, dat is hier precies normaal. Midden februari organiseren ze hier trouwens een art deco weekend. Twee dagen lang zijn alle inwoners gekleed in jaren ’30 stijl en haalt iedereen zijn oldtimer van stal. Het moet de moeite zijn.

Napier

We slenteren in de namiddag nog even langs Marina Parade, een 2 km lange laan langs het water. Fijn om even uit te waaien bij dit warme weer.

Ahuriri

In de late namiddag besluiten we om naar Ahuriri te rijden, op 5 km van Napier. Ooit was dit een bloeiende havenbuurt. Daar kwam verandering toen een groot deel van de havenactiviteiten verhuisden. Gelukkig lieten ze het hoofd hier niet hangen. De loodsen werden omgetoverd tot hippe restaurantjes en cafés met zicht op de jachthaven. Als het mooi weer is, kom je best hierheen voor een hapje en een drankje. Veel gezelliger dan Napier, geen toeristen te bespeuren en je ziet de locals eens in actie. Hippe veertienjarigen die vissen bijvoorbeeld. Niet meteen een doorsnee hobby in België, maar hier dus wel.

Ahuriri

De greenlip mosselen in kokossaus zijn trouwens overheerlijk bij Shed 2.

Ahuriri

Ahuriri

Stop ook even bij dit prachtige art deco gebouw: de National Tobacco Company. Het prijkt op heel wat affiches in Napier om tentoonstellingen aan te kondigen. De inkomhal is gratis toegankelijk.

Ahuriri

Ahuriri

Bluff Hill

Vanuit Ahuriri rijden we naar Bluff Hill, een verzameling smalle, steile straatjes waar de rijken van Napier hun optrekje hebben. Vooral het laatste stukje is wat eng omdat er echt maar één auto omhoog of naar beneden kan. Nee, het is niet leuk om op een steile straat achteruit te rijden om iemand anders door te laten.

Bluff Hill

Eenmaal boven is de beloning de moeite: van hieruit zie je Cape Kidnappers liggen aan de westzijde en Mahia Peninsula aan de oostzijde. Met een beetje geluk krijg je ook nog wat havenactiviteit cadeau. Toch indrukwekkend hoe een containerschip uit de haven wordt geloodst.

Bluff Hill

Jazzconcert in de lokale whiskybar

Tijdens onze Art deco wandeling eerder op de dag bevonden we ons plots met een glas wijn aan het tafeltje van Will en Anne, twee krasse zeventigers. Hij muzikant en zij zijn aangename gezelschap terwijl hij de wereld rondreist. Ze hebben echt overal gewoond en al gauw zijn we vertrokken voor een paar uurtjes op café. ’s Avonds speelt Will een jazzconcert met zijn vrienden in een whiskybar in Napier. Uiteraard zijn we daar. Leuk om te zien hoe deze kerels met volle teugen van het leven genieten.

Will

Praktisch:

Art deco Wandeling:

De gids voor de art deco wandeling kost 7,5 NZ$. Daarmee wandel je op eigen houtje en op eigen tempo door Napier. Je kan ook op stap gaan met een echte gids. De wandeling vertrekt aan de Art Deco Shop en duurt twee uren. Kostprijs: 21 NZ$

Slapen:

We overnachten twee keer in Napier. De eerste nacht bij Toad Hall Backpackers in een prachtig art deco gebouw. De kamers zijn eenvoudig en er is maar een badkamer per verdiep, maar de eigenares is wel super attent. Kostprijs: 60 NZ$/kamer

De tweede nacht logeren we bij Archies Bunker. Ook dit is een art deco gebouw, hoewel minder zichtbaar. De kamers zijn eenvoudig, maar er is tv en een dvd-speler op de kamer. Je kan uit een lijst van maar liefst 900 dvd’s kiezen, niet dat we daar tijd voor hebben. De eigenaar is een grappige kerel die ons de TUI reclamespotjes leert kennen. Niet zo grappig als hij ze omschreef, maar we zijn weer mee met wat er hier in reclameland gebeurt voor één van de bekendste biermerken. Kostprijs: 68 NZ$/kamer

Archie's Bunker

Categories: Nieuw-Zeeland, Oceanië