Borobudur

Alleen op stap in Java: Tempels in Jogja

Terwijl Kristin een cursus Balinese massage volgt bij Bali Bisa, voel ik me klaar om Bali achter te laten om wat meer van Indonesië te ontdekken. Op naar Java dus, voor een solo-blitzbezoek van 5 dagen. Aangezien we op reis zijn om ervaringen op te doen, vlieg ik deze keer eens met Lion Air. Niet de maatschappij met de beste reputatie, maar statistisch gezien hebben ze hun incidenten voor 2013 al ruimschoots gehaald. Niets om bezorgd over te zijn dus. Bovendien krijg ik een zitje naast de nooduitgang. Lekker veel beenruimte en moesten de statistieken mij in de steek laten, dan verlaat den deze als eerste het schip. Helden worden er tijdens trip niet gemaakt.

Aangezien ik binnen vijf dagen al terug in Bali moet staan, is er zowaar zelfs iets dat op een planning lijkt. Ik vlieg op het centraal gelegen Yogyakarta (Jogja voor de vrienden) om van daar uit over land naar de oostkust te reizen waar ik maar een boottrip verwijderd ben van Bali om te ontdekken wat Kristin (bij)geleerd heeft.

Yogyakarta wordt ook wel de ziel van Java genoemd. Wat in de hoofdstad Jakarta aan kunst en cultuur ontbreekt wordt hier ruimschoots goedgemaakt. Niet alleen in het centrum zelf waar de sultan de traditites in ere blijft houden, maar ook door de tempelcomplexen van Borobudur en Prambanan die in de nabije omgeving liggen.

Java - Yogyakarta

Van het soloreizen komt al snel niet veel meer in huis nadat ik Antti, Henri en Jasper ontmoet. Een Fin, Duitser, Nederlander en Belg, niet onmiddellijk een team waarmee je de wereld gaat redden, maar ideaal om een dag mee de omgeving te ontdekken. We huren onze eigen chauffeur met wagen die 12 uren lang tot onze beschikking staat. Daar moeten we van profiteren. In tegenstelling tot al die georganiseerde trips die enkel Borobudur en Prambanan aandoen, kunnen wij doen wat we willen!
Maar wat dan?
In een magazine over Yogyakarta lees ik iets over de ‘Chicken Church’, een verlaten, onafgewerkte kerk in de vorm van een kip boven op een dichtbegroeide heuvel. De reisgenoten zien het wel zitten, dus ligt de planning voor de dag vast: Borobudur, Chicken Church en Prambanan. Laat de motor al maar warm lopen.

Antti, Jasper, Ik en Henri

Borobudur

Geklasseerd als een van de zeven wereldwonderen, is de Borobudur het bekendste en grootste Boeddhistische monument ter wereld. De afbeeldingen die op het wereldwijde web circuleren geven de indruk van een gigantische constructie. Bovendien is het reden nummer één om Yogyakarta te beozeken. Hoge verwachtingen dus.

Java - Borobudur

Na een rit van een dikke 40 km komen we aan bij het templecomplex en al snel wordt duidelijk hoe populair de Borobudur wel niet is. Niet alleen bij toeristen maar ook (en vooral) bij de schoolgaande jeugd van Java zelf, die in bussen aangevoerd worden. Zucht.
Al snel wordt duidelijk dat toeristen een even grote attractie zijn voor de jeugd als de Borobudur, die eerder als een platform dient om zoveel mogelijk “foto’s met toeristen” te maken. Verdieping per verdieping banen we ons een weg door groepjes van schoolkinderen. Net zoals Dani Fabry in zijn gouden jaren gedaan moet hebben in Blankenberge, blijven we glimlachen en poseren we af en toe eens voor de smartphones van de Javaanse jeugd.

Posing @ Borobudur

Posing @ Borobudur

Tip: als je het poseren beu bent maar niet onbeleefd wil zijn, kan je ook altijd dit proberen:
Jeugd: “Sir, can we take a picture of you?”
Jij: “No, but can I take a picture of you?”
Het enthousiasme is even groot en jij bent er sneller van af.

Chicken Church

Na een afmattende voormiddag op de Borobudur, die al bij al toch wat tegenviel, zijn we klaar om even de urban explorer uit te hangen. We gaan op zoek naar de Chicken Church. Het feit dat onze chauffeur geen idee heeft wat dat is, laat staan waar het zich bevindt, geeft ons alleen maar het gevoel dat we iets bijzonder gaan tegenkomen.
Na wat rondvraag bij locals staan we ineens aan de voet van de heuvel waar de Chicken Church zich op zou moeten bevinden. Na een kleine 15 minuten stappen staan we oog in oog met dit merkwaardige bouwwerk. Het verhaal gaat dat deze kerk door een Chinees-Indonesische immigrant gebouwd werd, maar nooit werd afgewerkt. Volgens de architect gaat het trouwens niet om een kip maar om een witte duif. Tja, opdracht mislukt zou ik zeggen.

Chicken Church

Maar hoe dan ook is het een verademing om hier zo goed als alleen wat rond te kunnen lopen. Buiten wat lokale jeugd, die hier af en toe wat rondhangen, kom je hier zelden iemand tegen.

Chicken Church

Prambanan

Na de rust van de Chicken Church is het weer tijd om ons tussen de toeristen en schoolgaande jeugd te begeven. Deze keer in Prambanan, het grootste Hinduïstische tempelcomplex van Indonesië. Hier en daar wordt zelfs een voorzichtige vergelijking gemaakt met de tempelcomplexen van Siem Reap en Angkor Wat. Maar eerlijk gezegd, als je Angkor Wat al bezocht hebt, laat het complex maar een lauwe indruk na.

Prambanan

Prambanan

Misschien heb ik gewoon wat last van een tempeloverdosis, maar voor mij was de Chicken Church het hoogtepunt van de dag.
Tijd om terug naar de natuur te gaan! Of toch tenminste enkele fenomenen te bekijken.

Samen met Antti besluit ik de befaamde Mount Bromo en de Ijen krater te bezoeken.
Georganiseerde trips zijn voor watjes, wij plannen onze trip zelf, te beginnen met een rit met de nachtbus naar Surabaya.
Na het avondeten laten we Henri en Jasper in Yogyakarta achter en nemen we de taxi naar het busstation.

Praktisch

Er zijn in Yogyakarta genoeg reisbureaus om een trip naar Borobudur en Prambanan te regelen, maar als je je eigen trip wil regelen betaal je zo’n 500.000 rupiah voor een privéchauffeur + wagen (dat is ongeveer 30 euro).

Borobudur (220.000 rupiah – 13,50 euro) en Prambanan (180.000 rupiah – 11 euro) zijn niet zo goedkoop, de Chicken Church daarentegen kost je bijna niets (geef de locals onderaan de heuvel een fooi om kwade blikken te vermijden).

Chauvinistisch als ik ben, verbleef ik in Yogyakarta in het ViaVia guesthouse, opgericht door een Vlaamse die daar ook ergens moet wonen.
Voor de grote of kleine honger is Het ViaVia café, een beetje verder in de straat, trouwens een echte aanrader.

Categories: Azië, Indonesië